Vierde wereldtitel voor Torsten Hallman 1967.

 

De Zweden deden het vooral in de 250cc erg goed in 1967. Torsten Hallman pakte zijn vierde wereldtitel in e 250 cc klasse, Olle Pettersson werd derde en Håkan Andersson kwam in zijn tweede jaar GP als zesde uit. Samen met Åke Jonsson en Staffan Eneqvist won de Zweden ook de Trofee des Nations.

 

Internationaal begon het seizoen met vier Belgische wedstrijden. De Brit Jeff Smith won in Lummen voor Jos Teeuwissen en Roger De Coster. In Genk won Joel Robert voor Teeuwissen en De Coster, Janne Johansson was de beste Zweed als vierde. Hallman werd tweede achter Robert in Genk, waar Tibblin derde werd. Hallman was tweede in Herentals achter Teeuwissen maar voor De Coster en in Vettezele was Olle Pettersson drie achter winnaar Teeuwissen en De Coster, hier was Bo Pettersson uit Hyllingen tiende.

 

De 19e maart was het tijd voor de MX der Azen in St. Anthonis en dat werd een successtuk voor de thuisrijders. Frans Sigmans won voor Jo Lammers en Pierre Karsmakers. Beste Zweed werd Bill Nilsson die zesde werd.

 

Hallman had een goed paasweekend en won op goede vrijdag in het Britse Matchams Park voor Jeff Smith, Don Rickman en Joel Robert, Bryan Goss en Olle Pettersson. Hallman de 500cc in het Belgische Marche voor Teeuwissen, Gunnar Johansson en Rune Carlsson. Robert won de 250cc voor de Brit Dave Bickers, Teeuwissen, Olle Pettersson en Gunnar Nilsson, terwijl Hallman uitviel. Paasmaandag werd Hallman tweede in de 250cc in Louvain achter Bickers maar voor Teeuwissen. Totaalwinnaar van de Paastrofee werd Jos Teeuwissen, die op die dag de 500cc won voor Johansson, Henri Vromans en Bo Pettersson.

 

De WK 500cc.

 

Voor de eerste wedstrijd die gehouden werd in het Oostenrijkse Sittendorf was Bengt Åberg door de media getipt als de Zweedse favoriet, maar Machineproblemen hielden hem van het podium. Met twee keer een tweede plaats was Bill Nilsson verassend tweede op het podium, achter de Rus Gunar Draugs. Derde werd Janne Johansson op een vierversnelling Lindström 400cc, met twee vierde plaatsen.

 

De tweede wedstrijd was in het Italiaanse Esenatogki. Het was een pechdag voor de Zweden. Åberg kreeg een steen op het oog, Johansson viel en brak een beentje in de voet en Bill Nilsson had de griep. "Ik reed goed in het begin van het seizoen aldus Nilsson, maar ik kon merken dat het minder werd met behoud van de conditie. Na de griep in Italië kwam ik niet meer uit het dal, hoewel ik op het einde van het seizoen nog redelijk scoorde. In België liep ik dan een breuk in de hand op en was het gebeurd met de koopman".

 

De derde race in de WK 500 cc was in het Zweedse Hedemora. Nadat hij de eerste heat had gewonnen werd Christer Hammargren vierde in de tweede, genoeg voor de tweede plaats op het podium achter Dave Bickers. Jeff Smith werd hier derde Gunnar Johansson zesde en Åke Jonsson zevende. Beide Åberg en Nilsson vielen uit.

 

In het oost Duitse Allenworth werd Åberg derde en Tibblin zesde. Na de wedstrijd werd echter de uitslag geschrapt omdat de omstandigheden niet voldeden aan de regels van de FIM.

 

In de week tussen deze GP en die van Tsjechië werd Rolf Tibblin ziek nadat bleek dat hij vanwege een snijwond in de hand een bloedvergiftiging had opgelopen. Åberg werd slechts vijfde in Sadleany en ook de week erop in het Russische Kishinev.

 

Dan kwam Åberg op stoom en werd derde in de eerste heat in het Franse Niort. In de tweede heat knokte hij om de leiding om dan zwaar te vallen en daarbij zijn voet te breken.

Jonsson, die in verband met studie niet alle GP wedstrijden kon rijden werd tweede in de eerste heat in het Duitse Beuern. Hij viel helaas uit in de tweede. Bill Nilsson werd zesde in het dagklassement. De week er op volgde voor "Buffalo-Bill" de vijfde plaats op het circuit van Farleigh Castle.

 

Nadat Bill Nilsson verdween in het Belgische Namen was het Jonsson die de vijfde plaats pakte. In Ettelbruck was Hammargren tweede en Tibblin die terug was van ziekte werd vijfde gevolgd door Johansson als zevende.

 

Bij de laatste wedstrijd voor het WK 500 in het Zwitserse Wohlen werd Johansson vierde. Met twee keer een elfde plaats werd Tibblin negende en sloot daar zijn WK carrière af.

 

De hele WK werd gedomineerd door de fysiek sterke Oost Duitser Paul Friedrichs, die acht van de twaalf WK wedstrijden won. Smith won in de Sovjet Unie, Bickers in Luxemburg waardoor Smith tweede was in de eindstand van het WK en Bickers derde.

 

 

 

De Rus Viktor Arbekov won beide heats in de seizoensopener in de WK 250cc in Spanje. Tweede werd Olle Pettersson na een derde en vierde plaats in de heats. Hallman werd 18e in de eerste heat met een lekke band, maar in de tweede heat werd hij twee. Kenneth Lööf reed op een Montesa en lag derde in de eerste heat maar zijn voorvork zat los en daarom moest hij de race stoppen. In de tweede heat pakte hij kopstart, maar zakte met dezelfde problemen weg.

 

In het Zwitserse Payerne was Hallman er weer en won beide heats afgetekend. Joel Robert werd tweede en Paul Friedrichs derde. De start van de eerste heat was niet volgens de regels en daarom stond Olle Pettersson stil. Toen het hele veld al lang de hoek om was startte hij nog wel, maar kwam er niet aan te pas.

 

In het Franse Vannes won Robert beide heats voor Hallman. De Rus Leonid Schinkarenko was derde voor Arbekov en Pettersson.

 

Bij de Belgische GP 250cc gereden in Hechtel won Robert voor Jos Teeuwissen de eerste heat. De tweede werd een grimmig duel tussen beiden, waarbij de leiding meermalen wisselde. Maar plotseling op de helft van de race kwam de Fin Jyrkki Storm voorbij stormen met Olle Pettersson op sleeptouw.

 

Beide gingen de strijd aan en vielen toen ze elkaar raakten met als gevolg dat Robert ook deze heat won. Hallman werd twee keer derde en totaal twee gevolgd door Storm en Pettersson.

 

In het Duitse Bielstein ging de zege naar Hallman met Pettersson als tweede. Arbekov won de eerste heat gevolgd door Hallman, Adolf Weil en Olle Pettersson. In de tweede heat was er een record aan valse starts, maar uiteindelijk ging de start goed en won Hallman voor Pettersson en de Tsjech Zdenek Strnad.

 

Hallman won ook de eerste heat in de GP in Norg voor Robert en Arbekov. In de andere heat was Hallman ook leider, maar hij viel en demoleerde zijn motor dusdanig dat verder rijden niet mogelijk was. Robert won voor Arbekov en de zich zandspecialisten Storm en Sigmans, terwijl Olle Pettersson zesde werd.

 

Op de snelle omloop van het Italiaanse Bra won Hallman, nadat hij tweede was geworden achter Robert in de eerste heat de tweede heat en pakte de dagzege. Robert scoorde een zesde plaats in de tweede heat en werd daarmee derde van de dag achter Olle Pettersson die twee keer derde werd.

 

In het Britse Halstead (Wakes Colne) werd het een dubbele overwinning voor Robert. Hallman viel in de eerste heat uit met een lekke band en werd derde in de tweede heat. Arbekov werd tweede van dag op tijd voor Pettersson. Håkan Andersson reed zijn eerste WK en werd gelijk vierde met twee vijfde plaatsen.

 

De Zweedse GP 250cc was in Hyllinge en omdat er geen startgeld werd betaald bleven velen weg. Zaterdag in de training crashte Robert en ook in de eerste heat viel hij er af. Hallman won beide heats voor Pettersson en Andersson. Vierde werd Arne Kring voor Rolf Mårtensson en de Tsjech Strnad.

 

Ook in het Finse Hyvinkää waren weinig rijders van naam. Joel Robert viel uit met een enkelblessure. Olle Pettersson won op tijd van Hallman, beiden kenden een eerste en een tweede plaats. Håkan was derde in beide heats en daardoor derde totaal voor Storm. Vierde werd Staffan Eneqvist en we zagen hier het eerste WK optreden van Heikki Mikkola die vijfde werd.

 

Bij 40 graden hitte en met 120.000 toeschouwers verzekerde Torsten Hallman zich van de wereldtitel in het Russische Belgorod. In de eerste heat pakte hij de start en was er mee weg. Tweede was Robert gevolgd door Arbekov. In de tweede heat leidde Pettersson, maar Hallman kwam voorbij en won de heat en pakte de dagzege. Olle Pettersson werd dus tweede voor een 18 jarige debutant genaamd Gennady Moiseev. (daar zouden we nog veel van horen)

 

De laatste wedstrijd in het WK was in het Poolse Szeczein stond in het teken van de tweede plaats tussen Robert en Pettersson. Met een gebroken achteras verliet Hallman het toneel in de eerste heat welke werd gewonnen door Robert die ook de tweede heat won, waardoor Olle Pettersson genoegen moest nemen met de derde plaats in het WK 250cc.

 

De Motocross des Nations werd gehouden in Markelo en in de eerste heat werd het gelijk een duel tussen Friedrichs en Hallman. De Zweed had echter in de voorafgaande week bij een partijtje voetbal de knie gestoten en moest de Oost Duitser laten gaan. Robert kwam sterk opzetten om tweede te worden gevolgd door Vic Eastwood, Roger De Coster en Bickers. Jonsson was zesde, Pettersson tiende en Hammargren 16e.

 

In de tweede heat leidde Hallman lang, maar werd ingehaald door Eastwood, De Coster en Jonsson. Robert en Friedrichs vielen beiden uit, zodat de strijd zich nu toespitse op Engeland en Zweden. Smith was vijfde voor Pettersson en Bickers was zevende. Daarmee wonnen de Britten de trofee.

 

De Trophée des Nations voor 250cc werd gehouden in het Tsjechische Holice en Håkan Andersson verraste iedereen met hele snelle tijden in de trainingen, maar in de kwalificatie viel hij er hard af en beschadigde zijn knie.

 

Thuisrijder Ivan Polas leidde lang, maar Hallman wachtte goed af en toen de Pool een foutje maakte was de Zweed er langs. Ook de Rus Schinkarenko schoot voorbij de arme Pool die zijn 60.000 landgenoten graag een thuiszege had willen geven.

 

Hallman won de finale voor Robert, die Schinkarenko in de laatste ronde passeerde. Polas bleef vierde voor Pettersson, Petr Dobry en Ake Jonsson. Staffan Eneqvist werd 14e. Omdat de jonge Tsjech Karel Konecny negende werd eindigden de Tsjechen tweede in de Cup achter Zweden. De Russen werden derde voor Engeland en België.