Tibblin pakte brons in 1965

TEKST: Jonas Hagren

 

 

Het werd maar één WK medaille voor Zweden in 1965 en het kwam door Rolf Tibblin in de 500cc. Hij begon het seizoen op Hedlund maar stapte later over naar het Tsjechische CZ op een tweetakt. Een ernstige crash tussen Tibblin en Bill Nilsson vernietigde een groot deel van het seizoen voor de laatste.

 

De tweetakten kwamen er aan en het zou moeilijk worden voor de viertaktmotoren zoals al duidelijk bleek bij de première van het seizoen in het Nederlandse Sint Anthonis. Met twee heatzeges en een tweede plaats ging de overwinning naar de Belg Joël Robert op CZ.

 

De derde manche werd een buit voor de Brit Dave Bickers op Greeves, die derde totaal werd voor Hallman (3-3-3). Totaal tweede werd in het Brabantse Jeff Smith en Arthur Lampkin was vijfde.

 

Het zou een moeilijk voorseizoen worden voor de Zweden in voordat het WK los ging en dat bleek al in de voorjaarswedstrijden. Ove Lundell won in het Nederlandse Sint Oedenrode voor thuisrijders Broer Dirk en Rudi Boom en Kurt Gustavsson werd vierde. In het Frans werd Fragny was Lasse Gustavsson tweede achter de Brit Andy Lee, maar voor Leslie Archer.

 

De dag voor de WK première in het Oostenrijkse Sittendorf testen Rolf Tibblin en Bill Nilsson elkaars machines. Daarbij raakten ze elkaar en liepen ze beiden vervelende beenblessures op.

 

De 40.000 toeschouwers zagen echter een Zweedse dubbelzege met Sten Lundin als winnaar gevolgd door Gunnar Johansson. Lampkin won de eerste manche, maar moest in de andere uitvallen. Broer Dirks won de tweede heat en daardoor was hij derde in de eindstand. Regerend kampioen Smith kende pech bij de première maar won vervolgens de volgende vier races.

 

In het Zwitserse Wohlen werd het een opperste strijd tussen Smith en Lundin. Zij wonnen ieder een heat, maar de Brit kreeg de GP overwinning vanwege een betere totaaltijd. Pelle-Mas Persson eindigde voor Zweden als derde.

 

In het Frans brak Tarare viel Lundin uit in de eerste heat. Smith won met voorsprong op zijn landgenoot Jerry Scott en Pelle Persson.

 

In het Finse Ruskeasanta nam Smith de GP overwinning mee voor de aanstormende Oost Duitser Paul Friedrichs op een 360 CZ en Vic Eastwood. Janne Johansson debuteerde met een 360 Lindstrom en werd totaal vier, terwijl Gunnar Johansson zesde werd en het laatste WK puntje pakte.

 

De Zweedse GP werd uitgevoerd in Hyllingevägen en Janne Johansson leidde de eerste manche tot de laatste ronde toen zijn versnellingsbak het begaf. Hasse Hansson op een 360 Lindstrom werd derde in de eerste manche, maar viel uit in de tweede. Smith won opnieuw, dit keer voor Eastwood, Pelle Persson en Lundin. Tibblin maakte zijn debuut op een 360 CZ maar eindigde buiten de punten.

 

Van alle Zweden die deelnamen noemen we even Lars Olof Jardenberg, die 25e werd. Later de inmiddels overleden Lars Olof de grootste motordealers in Malmö en vervolgde hij zijn carrière in de zijspansport.

 

In het Tsjechische Sedlcany werd het een 1,2,3 optreden voor de tweetakten en was het podium gevuld met CZ rijders. Paul Friedrich won voor de thuisrijders Karel Pilar en Joseph Hrebecek. Joël Robert was er ook bij maar viel uit in de eerste heat, waarna hij de tweede glansrijk won. Janne Johansson werd in totaal vier. Van de overige Zweden werd Bill Nilsson zevende in de eerste manche en Rolf Tibblin zevende in de tweede.

 

In de Sovjetstad Kiev (Oekraïne) stelde de Rus Igor Grigoriev (normaal uitkomend in de 250cc) orde op zaken en won beide manches. Smith werd tweede voor Tibblin, die dus de eerste punten scoorde voor het WK. Bill Nilsson scoorde een vijfde en een zevende plaats.

 

In het Britse won Hawkstone Park won Tibblin de tweede manche en werd zo totaal tweede achter Smith maar voor Eastwood.

 

In de Italiaanse Grand Prix die werd uitgevoerd in Imola sloeg Tibblin toe met een overwinning voor Lundin. Bill Nilsson werd derde en Gunnaar Johansson vijfde in eerste heat, maar beiden vielen uit in de tweede omloop.

 

In een ongelooflijke modderbad in het West-Duitse Bielstein won Tibblin beide manches voor Ove Lundell, terwijl Johansson totaal vierde werd.

 

Door de overwinning in het Nederlands Bergharen ging Jeff Smith naar huis met zijn tweede opeenvolgende Wereldtitel. Tibblin werd tweede voor Friedrichs, terwijl Ove Lundell in totaal zeven werd.

 

Het begon goed voor de Zweden in Ettelbruck. Tibblin won de eerste manche voor Lundin en Smith . Dit trio was ook top in de tweede heat toen ze achter elkaar uitvielen door pech. Friedrichs won nu voor de Brit Eastwood en Chris Horsfield, terwijl Ove Lundell vijfde was.

 

De WK eindigde in het Oost-Duitse Gumpelstadt en Friedrichs won beide races voor Eastwood en Lundin. Tibblin werd derde in de eerste heat, maar viel uit in de tweede. Pelle Persson werd er zesde totaal.

 

Na zijn laatste overwinning nam Friedrichs het zilver mee met 36 punten tegen Smith 54. Derde dus Tibblin op 32 punten. Lundin haalde de vijfde plek. Na de laatste acht jaar steeds in de top drie te hebben gebivakkeerd, koos hij er voor om met de WK te stoppen. De gronden daarvoor waren met name dat hij slecht kon winnen aan de 2 takten en daarnaast was hij druk in zijn maatschappelijke carrière geworden.

 

De Motocross des Nations werd gehouden in Namen en de Zweden hadden een complete Off day. Persson en Nilsson waren de enige twee die in de punten reden in de beide heats kwam. Joël Robert domineerde en won duidelijk, maar de Britten met Don Rickman, Jeff Smith, Vic Eastwood en Arthur Lampkin hadden het beste Team en wonnen.

 

Het eerste Sovet goud.

 

Het was in de 250cc klasse de Rus Victor Arbekov die als eerste Rus motorcross wereldkampioen werd.

 

Het begon in Spanje met het gevecht tussen Arbekov en Torsten Hallman. De laatste won de eerste heat vlak voor Arbekov, maar beide kenden motorproblemen in de andere. Åke Jonsson won de tweede manche voor Dave Bickers en ze kwamen zodoende gelijk in punten. Bickers won op de tijd. Janne Blomqvist werd vierde in de tweede manche.

 

In Italië won Arbekov voor Joël Robert, terwijl Hallman uitviel en Jonsson op de twaalfde plaats eindigde. In Frankrijk won Arbekov voor Robert met Hallman als vierde en Blomqvist zesde. In het Belgische Hechtel nam Bickers zijn tweede GP overwinning mee naar Engeland. Hallman was tweede, derde werd Jonsson en Blomqvist zesde.

 

In het Tsjechische Holice versloeg Vlastimil Valek allen en won afgetekend. Robert viel uit in de tweede manche. Hallman werd tweede voor Bickers, Jonsson en Olle Pettersson. Arbekov crashte vroeg en liep een knieblessure op.

 

De blessure was niet zo ernstig want zeven dagen later won Arbekov beide manches in het West-Duitse Beuern voor Robert. Jonsson was derde totaal, terwijl Cenneth Lööf buiten de punten eindigde als zevende.

 

Nog een week later was de Nederlandse GP 250cc in het Friese Makkinga. Arbekov was absoluut fantastisch en overtrof de rest. Thuisrijder Fritz Selling was over algemeen tweede. Er waren geen punten voor de Zweden.

 

Robert kwam sterk terug en won in Luxemburg vóór Arbekov en Valek. Jonsson was zesde en Hallman achtste. Arbekov won in Polen voor zijn landgenoot Gunar Draugs, met Jonsson als vierde. Robert won in de Sovjet-Unie vóór Jonsson en Paul Friedrichs won in Oost-Duitsland voor Robert en Jonsson. Bickers won in Groot-Brittannië voor Don Rickman, Valek en Jonsson.

 

De Zweedse 250 GP werd uitgevoerd op Hedemoravägen Motorstadion en Hallman was weer terug na een onderbreking vanwege studie. Het was een goed gevecht tussen Hallman en Arbekov, waarbij de Sovjets de eerste heat won, maar in de tweede was Hallman de baas en bovendien had hij een betere totaaltijd en dat maakte hem de winnaar. Mede hierdoor verzekerde hij zich de tweede plaats in de stand om de titel achter de nieuwe Wereldkampioen Viktor Arbekov.

 

Bickers was derde voor Jonsson, die twee keer als vijfde over de meet kwam in de races .Blomqvist was zevende, terwijl Yngve Holmqvist twaalfde werd. Ake Törnblom was zesde in de eerste manche en Staffan Eneqvist zesde in anderen.

 

In Finland werd de 250 GP voor de eerste keer verreden en wel in Hyvinkää. Hallman won beide manches voor thuisrijder Jorma Järvinen. Bickers was derde totaal voor Kalevi Vehkonen. Kenneth Lööf nam een ​​puntje mee door zesde te worden voor Jonsson.

 

Voorafgaand aan de laatste GP in Oostenrijk had Hallman nog kans op een medaille, maar hij was in Zweden gebleven vanwege studieverplichtingen. Robert won vóór Bickers en deze werd op die wijze winnaar van de zilveren en bronzen medaille. Hallman eindigde als vierde op 34 punten en Jonsson vijfde op 30 .

 

De Trophee des Nations werd gehouden in het Zwitserse Payerne en werd een totale ramp. Er was enkel maar modder en na een paar ronden besloot de wedstrijdleiding met enige zekerheid dat Joël Robert had gewonnen. Het eindigde er mee dat de wedstrijd ongeldig werd verklaard en er dit jaar dus geen land won.