Zweden zijn de baas in 1962.

 

Ook in 1962 heersten de Zweden in de Motocross.

TEKST: Jonas Hagren

 

1962 was het Zweedse motorcross op zijn absolute hoogtepunt. Torsten Hallman won de eerste 250 Wereldkampioenschaps-titel en in de 500 WK namen de Vikingen de top vijf plaatsen in met Rolf Tibblin , Gunnar "Gurra" Johansson, Sten "Storken" Lundin, Ove Lundell en "Buffalo" Bill Nilsson.

 

Op de Motocross des Nations in het Zwitserse Wohlen versterkte Zweden zijn dominantie toen Bill Nilsson, Gunnar Johansson, Ove Lundell en Rolf Tibblin het zich konden veroorloven gelijktijdig over de streep te geraken !. Noch nooit was een natie zo dominerend in de wereld van de Motocross.

 

Tijdens de winter waren er verschillende Zweedse rijders die hun conditie en fitness op peil hielden door werk in de houtbouw in de grote bossen in Zweden. Enkel Bill Nilsson was zoals gebruikelijk druk met het bouwen van alweer een eigen motorfiets; de Bilsson.

 

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<De broers Lundin

 

 

Als eerste was Sten Lundin te zien in 1962. Hij reed samen met zijn minder bekende broer Bert Lundin een wedstrijd in het Franse Ermenonville op de 4e maart. Lundin won de eerste manche, maar werd vervolgens gedwongen om in de andere twee uit te vallen. Bert werd derde in de race achter de Fransman Michel Jacquemin en de Zwitser Albert Courajod .

 

Bill Nilsson en Gunnar Johansson begonnen hun vastelandcampagne in het Belgische Genk op 11 maart en Bill eindigde als tweede achter onze landgenoot Broer Dirks, maar voor de jonge Belg Jos Teuwissen en Johansson. Sten Lundin werd achtste en zijn broer Ber tiende.

 

In het Nederlandse St. Anthony waren dan ook Tibblin en Lundel aanwezig, maar beste Zweed hier was Gunnar Johansson die tweede werd achter Broer Dirks. De Brit Jeff Smith werd derde voor Rolf Tibblin, Ove Lundel, Jan Clynk en Sten Lundin.

 

25 maart won de uit Uppsala afkomstige Roine Loof een Internationale wedstrijd in het Frans Romange en Lasse Gustavsson sloeg dezelfde dag toe in Tuiliere.

 

De week voor de WK première won Ove Lundel na een spannende strijd voor Sten Lundin in het Frans Besançon. Bill won de in het Belgische Hoeselt voor Johansson en Lasse Gustavsson pakte de winst in het Franse Caen en Bert Lundin toonde aan wel te kunnen winnen door in Bordeaux de Britse legende Leslie Archer te verslaan.

 

In het Zwitserse Olten won Tibblin vóór de Duitse Fritz Betzelbacher, terwijl de twee besten uit het Juniorkampioenschap van Zweden in 1961 Ove Berglund en Ulf Svensson vier en zes werden. Beiden braken echter Internationaal niet door.

 

Op 8 April was het Oostenrijkse Sittendorf het toneel van de eerste wedstrijd tellend voor het Wereldkampioenschap en het begon meteen met een Zweedse grand slam. Tibblin won voor Ove Lundel, Bill Nilsson en Sten Lundin. Broer Dirks nam de vijfde plaats in voor Johansson.

 

Twee weken later was het tijd voor de WK in Frankrijk en het schilderachtige Pernes les Fontaines. Tibblin sloeg weer toe met Sten Lundin als tweede voor Bill Nilsson. De Brit John Burton werd vierde voor Pelle "Mas" Persson en Johansson. Lasse Gustavsson en Ove Lundel zaten buiten de top tien dit keer.

 

In het Zwitserse Bremgarten nam Johansson zijn kans en won gevolgd door Sten Lundin en Ove Lundel. Bill ilsson reed hier voor het eerst op zijn nieuwe Bilsson, maar viel uit met pech aan de motor.

 

14 juni was het tijd voor de GP op het circuit in het Italiaans Imola en na een zevende plaats in de eerste heat pakte Bill Nilsson de winst in de tweede, maar de algemene overwinning ging naar Tibblin voor Johansson. Nilsson werd derde. Lundin eindigde op een bescheiden zesde plaats en Ove Lundel was twaalfde na machine problemen in de eerste heat.

 

In het Tsjechische Prerov was het tijd voor Gunnar Johansson zijn tweede GP overwinning in 1962, nu met Ove Lundel op de tweede plek voorLundin. Tibblin leidde de eerste heat 13 ronden totdat zijn frame brak, zelfs Bill moest opgeven. Hij kreeg een steen in het gezicht.

 

In het Britse Hawkstone Park trok Tibblin de overwinning naar zich toe voor Johansson en voor het eerst in jaren was het geen volledig Zweeds podium met Don Rickman als derde voor Persson, terwijl Lundin elfde werd en Bill Nilsson uitviel met pech, toen hij in de heat tweede lag.

 

Op 29 juli 1962 was de Nederlandse GP in Lichtenwoorde en Tibblin won de eerste heat voor Johansson. In de tweede was het de omgekeerde volgorde. De tijdwaarneming was toen nog niet gelijk nu en men kwam tot de vaststelling dat de heren over beide heats dezelfde tijd hadden. Zodoende werden beiden tot winnaar verklaard. Dat kon toen nog en is volgens mij nooit weer gebeurd.!!

 

Ove Lundel werd er vierde voor Broer Dirks, Lasse Gustavsson, Sten Lundin en Bill Nilsson.

 

In België was het dan weer dat men te gast was op de citadel in Namen. Geen Zweedse overwinning dit keer en 25000 toeschouwers zagen John Burton winnen. Het regende die dag zo hard dat sommige delen van het roemruchte circuit niet begaanbaar waren en er omleidingen werden gemaakt. Johansson pakte de start en won de eerste manche voor Tibblin en Burton. In de tweede heat crashte Tibblin kort na het de eerste stijging, terwijl Burton de start won.

 

Maar Tibblin gaf niet op. Hij reed van de allerlaatste naar de tweede plaats achter Burton en daarmee won de Brit voor de Zweed. Johansson werd derde overall, terwijl Sten Lundin en Bill Nilsson vijfde en zesde scoorden.

 

Bill Nilsson was het beu met al de motorproblemen problemen met zijn Bilsson en stond in Luxemburg aan de start met een Lito en won de wedstrijd voor Johansson, Lundin, Burton, Lundel, Smith en Persson. Tibblin viel uit in de tweede manche, maar verzekerde zich van de wereldtitel na deze wedstrijd.

 

Het WK seizoen eindigde in het Zweedse  Hyllingevägen en Jeff Smith pakte de overwinning na een zege in de eerste manche en een derde plaats in de tweede. Kampioen Tibblin werd derde in de eerste, maar viel uit in de tweede heat. Die werd gewonnen door Sten Lundin en hij werd in het dagklassement daarmee tweede gevolgd door OveLundel, Lasse Gustavsson, Bill Nilsson en de sterke Deen Mogens Rasmussen. Johansson had zijn dag niet in zijn thuiswedstrijd en viel twee keer uit.

 

"Hand in hand"

 

Op 26 augustus liep in het Zwitserse Wohlen de Motocross des Nations en Zweden was vertegenwoordigt met Tibblin, Johansson, Lundin, Lundel en Nilsson, op papier een onverslaanbar team en dat bleek het ook te zijn.

 

Tibblin werd tweede in de eerste kwalificatiesessie achter de Belg Hubert Scaillet, terwijl Lundin twaalfde was en Lundin 13e. In de tweede kwalificatie was Bill Nilsson tweede achter Don Rickman en kwam Johansson binnen als zesde.

 

In de finale nam Ove Lundel de start voor Bill Nilsson en dan volgden de gebroeders Rickman op de huid gezeten door Johansson en Tibblin. In de de vijfde ronde zaten de vier Zweden op kop en namen om de beurt de leiding en uiteindelijk besloten ze om tegelijk over de finish te gaan. Vier winnaars dus.

 

 

We herkennen onde de winnaars van de MX des Nations in 1962: v.l.n.r: Bill Nilsson, Ove Lundell, Rolf Tibblin, Gunnar Johansson en Sten Lundin.      Foto: Nisse Hedlund

 

 

Dit jaar was het EK 250cc een WK gewordenen er werd begonnen in het Spaanse Spaanse Sabadell in de heuvels nabij Barcelona op 25 februari (toen begon men dus ook al vroeg!) en het werd een traditie om hier te beginnen voor vele jaren lang.

 

Daar onstond ook het gezegde: "degene die in Spanje wint wordt geen wereldkampioen".

 

De premier wedstrijd was een extreem natte affaire en uiteindelijk waren er slechts vijf rijders die punten kreeg na twee heats. De Brit Arthur Lampkin op BSA won voor de Italiaanse Lanfranco Angelini op Aermacchi, Jeff Smith op BSA, Oriol Bulto ( zoon van de eigenaar van Bultaco ) en de Fransman Frank Lucas op een Greeves.

 

De Brit Don Rickman won de eerste manche op een Bultaco voor de Nederlander Fritz Selling op Greeves, derde werd de Fin Arno Erola en de pas 19 jarige Zweed Jan Blomqvist, eindigde als vierde. Maar geen van hen bereikten de finish in de tweede manche. Torsten Hallman stopte na slechts twee ronden in de eerste heat.

 

De tweede WK wedstrijd was in het Zwitserse Lausanne en ook hier barre weersomstandigheden en veel regen. Torsten Hallman werd derde en Olle Pettersson vijfde. Jeff Smith won voor Lampkin. Verassende vierde werd een jonge 18 jarige Belg op een Greeves genaamd Joël Robert !.

 

In Belgie was de derde wedstrijd in het WK 250 en Torsten Hallman won de eerste heat, maar in de tweede heat miste hij door een misverstand de start en toen hij wegreed was iedereen al lang uit het zicht.

 

Hij kwam ver achter bij de anderen, maar reed in de wedstrijd naar een derde plaats en werd tweede overall achter Lampkin. De Duitser Fritz Betzelbacher op Maico onderweg werd derde voor Erola. De Noor Lundby werd derde in de eerste manche.

 

In het Frans St. Quentin kwam eerste overwinning van het jaar voor Hallman, toen hij de eerste heat won en tweede werd in de andere. Smith pakte het tegenovergestelde resultaat, maar de totale tijd van Hallman was vier seconden korter over beide heats gerekend. De Tsjech Vlastimil Valek was derde voor Lampkin, de Belgische wethouder Nic Jansen, Olle Petersson en Sivert Eriksson .

 

Er waren meer dan 100.000 toeschouwers naar de Tsjechische WK wedstrijd in Sarka buiten Praag gekomen om thuisidool Valek zijn GP overwinning te vieren. Smith was tweede voor Jaromir Cizek, Karel Pilar en Frantisek Ron.

 

Hallman werd tweede in de eerste heat en lag ook tweede in de tweede, maar in zijn jacht op Valek sprong hij zijn frame doormidden. Stig Rickardsson was vijfde in de eerste, maar ook hij kende een framebreuk in de tweede omloop. Lennart Dahlen viel uit in de eerste heat en werd slechts 16e in de tweede.

 

In het Poolse won Zabrze Smith en was daarmee leider in de tussenstand met een punt voorsprong op Lampkin. Het was een historische dag voor de Russen die voor het eerst punten scoorden in de WK.

 

Later zouden ze dat veel meer doen. Andrej Dezhinov (een Rus) en Reinis Reszetniks (een Let) waren derde en vierde. De enige Zweedse score stond op naam van Jan Blomqvist die zesde werd, terwijl Hallman water in het ontstekingssysteem kreeg toen hij tweede lag en uitviel.

 

 

Niet meer in beeld in 1962: Brian Stonebridge

 

 

Smith vergrootte zijn voorsprong in het WK en won beide heats in Bergharen en daarmee hoefde hij nog maar een GP te winnen om wereldkampioen te worden. Betzelbacher werd tweede voor Frits Selling en de Rus Igor Griogoriev. Hallman moest in de eerste manche aan de leiding liggend opgeven toen zijn motor ontplofte.

 

De tweede overwinning in 1962 voor Hallman kwam in Luxemburg tot stand op het circuit in Schifflange. Hij won beide heats in stijl voor Valek, terwijl Smith uitviel.

 

In het Fins Ruskeasanta eindigde Hallman als zevende en zonder punten (in die tijd scoorden enkel de top zes), terwijl Erola zijn eerste GP overwinning. De Tsjech Pilar werd tweede voor Smith, Rickardsson en Lampkin, Rickardsson leidde de eerste manche lang maar eindigde als zesde.

 

In Yukki, buiten Leningrad in de voormalige Sovjet-Unie werd de eerste GP race in Rusland ooit gehouden. Hallman won beide heats voor Smith en daarmee was het Kampioenschap nog open. Deze keer was het thuisrijder Sergei Kaduchkin die een puntje pakte.

 

De volgende stop voor de World Cup 250 was in het West-Duitse Bielstein en Hallman won opnieuw beide manches voor Smith, terwijl thuisrijder Christophe Specht de derde plaats pakte. Rickardsson was vijfde in de eerste manche, maar viel uit in de tweede. Met deze GP overwinning ging Hallman voorbij Lampkin in de tussenstand en was nu tweede achter Smith.

 

Op een stoffige en rotsachtige circuit in het Italiaanse Gallarate nam Torsten Hallamn zijn derde dubbele overwinning in een GP voor Smith. Lampkin was derde overall voor thuisrijder Angelini, terwijl Rickardsson achtste was.

 

 

 

Dave Bickers; winnaar in de Britse GP lapt hier de Zweed Carl Andersson.

 

 

De Britse GP 250 werd verreden in Glastonbury, ten zuiden van Bristol en ook hier kon Smith niet winnen. Het was voormalige Europese kampioen Dave Bickers die de winst pakte, maar Hallman bood taai verzet en werd tweede in beide heats en door deze zes punten ging de Zweed naar huis als leider in de tussenstand. Valek werd derde voor de Britten Alan Clough en Don Rickman op een Metisse-Bultaco. Olle Pettersson miste het punt en werd achtste.

 

Gota MS regeld de Zweedse GP250 in Zweden op de Pepparotsbana op 2 september. Hallman won beide manches en was daarmee de Wereldkampioen 1962 mede omdat Smith zevende werd en geen punten kreeg. Olle Pettersson werd tweede deze dag gevolgd door Valek, Sivert Eriksson, Lampkin en Janne Johansson.

 

Hallman beeindigde het WK in het Oost-Duitse Apolda met wee een dubbele overwinning.

 

Hallman haalde 54 punten en Smith nam de zilveren medaille mee met 48 punten, terwijl Lampkin het brons pakte met 42 punten. Olle Pettersson werd achtste in het kampioenschap met tien punten.